Puerto Deportivo La Bajadilla

Puerto Deportivo La Bajadilla leży po wschodniej stronie starego miasta Marbelli. To port roboczy, nie wizytówka, i nigdy nie próbował rywalizować z pozłacanym teatrem promenady Puerto Banús kilka kilometrów na zachód. Zamiast tego obsługuje łodzie i załogi, które naprawdę korzystają z wody. Stąd jego inny charakter. Liny, ropa, rybacy rozładowujący połów o świcie i stały, cichy szum prac konserwacyjnych wzdłuż nabrzeża.

Port liczy 266 miejsc cumowniczych. Jak na warunki Costa del Sol to wielkość średnia, ale wystarczająca, by La Bajadilla była jednym z głównych punktów postoju w Marbelli. Basen przyjmuje jednostki do 18 metrów długości całkowitej, przy maksymalnym zanurzeniu 3 metrów. Te liczby plasują go w przedziale jachtów rejsowych i mniejszych jednostek motorowych, a nie superjachtów. W praktyce flota skłania się ku właścicielom sterującym samodzielnie i weekendowym żeglarzom, a nie czarterowym gigantom ze stałą załogą.

Drugą cechą wyróżniającą jest położenie. La Bajadilla leży w odległości spaceru od casco antiguo Marbelli, średniowiecznej dzielnicy zbudowanej wokół Plaza de los Naranjos. Posiadacz miejsca cumowniczego może zejść z pomostu i w dziesięć minut zasiąść do posiłku na starym mieście, bez przejazdów taksówką i rytuałów parkowania, jakich żeglowanie gdzie indziej na wybrzeżu zwykle wymaga. Avenida del Mar wraz z rzeźbami Dalego leży między portem a starym miastem. To krótki spacer łączący dwie połowy centrum Marbelli.

Port od dawna jest przedmiotem planów rozbudowy, które mają powiększyć basen i unowocześnić jego zaplecze. Te propozycje posuwały się przez lata zrywami. Liczy się jednak bieżąca rzeczywistość. To funkcjonalny port o miejskim wyrazie, z warsztatem żeglarskim, paliwem, podstawowymi usługami technicznymi i rzędem restauracji wzdłuż frontu, które brzmią bardziej lokalnie niż międzynarodowo. Ceny w nadbrzeżnych kawiarniach pozostają wyraźnie łagodniejsze niż w portach na zachód od miasta.

Porównując opcje cumowania w Marbelli, wybór zwykle sprowadza się do sposobu użytkowania. Banús daje widowisko, widoczność i najgłębsze miejsca. La Bajadilla daje dostęp, robocze zaplecze i otoczenie wpisane w historyczne centrum, a nie odgrodzone od niego. Właściciele jachtów mieszczących się w limicie 18 metrów, którzy planują często pływać, a nie prezentować łódź, często uznają wschodni port za bardziej praktyczny port macierzysty. Pułap zanurzenia 3 metrów wyklucza pewne żaglówki o głębszym kilu. Sprawdź to przy konkretnej jednostce, zanim podejmiesz decyzję.

Okoliczny rynek nieruchomości odzwierciedla ten dwoisty charakter. Uliczki pnące się w głąb lądu od portu należą do starej Marbelli w dosłownym sensie. Kamienice, odnowione mieszkania nad lokalami handlowymi i tu i ówdzie zabytkowy budynek w samych murach casco antiguo. Skieruj się znów na wschód, a nabrzeże otwiera się na tereny mieszkalne ciągnące się ku Río Real, gdzie bloki o niższej gęstości i działki pod wille przejmują miejsce gęstej miejskiej tkanki. Obie strony portu dają coś, czego zachodnia Golden Mile zapewnić nie potrafi. Szansę życia wewnątrz działającego hiszpańskiego miasta, a nie obok niego. Miejsce cumownicze tutaj, jeśli się zwolni, wiąże codzienność ze starym miastem w sposób, na jaki niewiele nadmorskich układów pozwala. Nawet bez łodzi La Bajadilla stanowi punkt zaczepienia dla wschodniego krańca promenady i zachowuje swobodną atmosferę przystani, która przyciąga od dziesięcioleci. To nie jest najczęściej fotografowany port Costa del Sol, i o to właśnie chodzi.